امام علي -رضي الله عنه- بعد از وفات فاطمه -رضي الله عنها- با چند زن ازدواج نمود و از آنها صاحب چند فرزند شد، که برخي از فرزندان عبارتند از: عباس بن علي بن ابي طالب، عبدالله بن علي بن ابي طالب، جعفر بن علي بن ابي طالب، عثمان بن علي بن ابي طالب.
مادر اين فرزندان امام، ام البنين بنت حزام بن دارم است. و همچنين امام علي با ليلي بنت مسعود الدارميه ازدواج کرد و از او صاحب فرزنداني شد به نام هاي: عبيدالله بن علي بن ابي طالب و ابوبکر بن علي بن ابي طالب و همچنين يحيي بن علي بن ابي طالب، محمد اصغر بن علي بن ابي طالب، عون بن علي بن ابي طالب، فرزندان او هستند که مادرشان «اسماء بنت عميس» است. و همچنين رقيه بنت علي بن ابي طالب و عمر بن علي بن ابي طالب که در سي و پنج سالگي وفات يافت فرزندان او هستند و مادرشان ام حبيب بنت ربيعه است. و همچنين با «ام مسعود بنت عروه بن مسعود ثقفي» ازدواج کرد و از او صاحب فرزنداني شد به نام هاى: ام الحسن بنت علي بن ابي طالب، رمله الکبري بنت علي بن ابي طالب، سؤال اينجاست که آيا پدري حاضر است فرزندش را به نام سرسختترين دشمن خود نامگذاري کند؟ آن هم در صورتي که پدر علي بن ابي طالب -رضي الله عنه- باشد. پس چگونه علي اسم کساني را بر فرزندانش مي گذارد که شما مي گوييد آنها سر سختترين دشمن او بوده اند؟!
و آيا انسان عاقلي اسم دشمنانش را بر دوستانش مي گذارد؟! و آيا مى دانيد که علي اولين قريشي بود که اسم فرزندانش را ابوبکر و عمر و عثمان ناميد؟
* جواب : بخاری در کتاب خود روایتی می آورد که : أرسل علي رضي الله عنه الي ابي بكر أن إئتنا و لا يأتنا أحد معك كراهيه لمحضر عمريعني : جضرت علي درپي ابابكر فرستادو گفت نزد ما بيا و هيچ كس را با خود نيار . چون نسبت به حضور عمر کراهیت داشت . (صحیح بخاری 3/55 )
پس طبق نقل بخاری در اینکه امام علی از عمر بن خطاب راضی نبوده شکی نیست . لطفاً جناب مستشکل بفرماید در مورد این روایت چه توجیهی دارد .
اما در مورد آنچه پرسشگر نوشته یعنی نامگذاری فرزندان مولا علیه السلام به نامهای خلفاء باید گفت ؛ آوردن این قبیل دلایل آن هم برای اثبات ادعای صمیمانه بودن روابط خلفاء با امیرالمؤمنین علیه السلام با عرض پوزش باید گفت نوعی عوام فریبی می باشد. زیرا روند تحولات صدر اسلام و سیر تاریخی حوادث و سرنوشت سیاسی ، اجتماعی خاندان پیامبر و همچنین بسیاری شواهد مسلم تاریخی خلاف ادعای آقایان می باشد .
« کسانی که اندک اطلاعی از تاریخ و فرهنگ اسلام و عرب دارند به این نکته واقف هستند که نامهایی از قبیل ابوبکر و عمر و عثمان اختصاصیِ خلیفه اول ، دوم و سوم نیست ، این نام های قبل از ظهور اسلام و پس از آن رایج و متداول بوده است . در فرهنگ اجتماعی رایج هر جامعه این گونه نیست که مخالفتها و نزاعها موجب تحریم نامها و کینه ها شود . کما این که در عرف اجتماعی امروز نیز اگر دو خانواده به اختلاف و نزاع برخیزند و حتی در میان آنها قتلی واقع شود و مشخص گردد که نام قاتل مثلاً « عبدالله » است ، خانواده مقتول از شخص قاتل که می توانست هر نام دیگری داشته باشد متنفر و رویگردان می شوند و چه بسا که در صدد قصاص و احقاق حق برمی آیند ، اما رویگردانی آنها از کلمه « عبدالله » توجیهی ندارد .
بالاتر از این باید گفت ، چه کسی است که به دشمنی معاویه و بنی امیه نسبت به خاندان پیامبر صلی الله علیه واله و شیعیان آنها اذعان نداشته باشد ؟ معذلک اندک توجهی به کتب تاریخ و رجال نشان می دهد که نامگذاری به نامهای معاویه و حتی یزید در بین بنی هاشم و شیعیان تا قرنها متداول بوده است . (برای کسب اطلاع بیشتر به کتب رجال شیعی نظیر : رجال طوسی ، رجال برقی ، رجال کشی و … مراجعه کنید )
آیا به استناد این نامگذاری ها می توان نتیجه گرفت روابط معاویه بن ابی سفیان با امیرالمؤمنین علی علیه السلام و بنی هاشم و شیعیان آنها بسیار حسنه بوده است ؟
آنچه بدیهی و مسلم است این که در عرف اجتماعی آن زمان این نامگذاری ها به هیچ وجه بیانگر کیفیت روابط صاحبان این اسامی با یکدیگر نبوده است .
متروک و منسوخ شدن کاربرد یک اسم در عرف اجتماعی هر جامعه روندی طبیعی دارد و تابع تحولات فرهنگی و سلایق افراد آن است ، به گونه ای که در زمان ما و حتی در میان اهل سنت نامهایی همچون ابوبکر و عمر و عثمان و … کمتر اختیار می شود . در صورتی که در قرون اولیه اسلامی چنین نیست و این نامها از جمله اسامی رایج آن دوره بوده است » . ( برگرفته از کتاب در پاسخ افسانه شهادت … !!! ، سید جواد حسینی طباطبایی ، ص 181 الی 184 )
اگر نامگذاری دلالت بر حسن روابط دارد ، چرا خلفا نام هیچ یک از فرزندان خود را به نام علی ، حسن ، حسین نگذاشتند ؟ آیا پرهیز خلفاء از این نامها – حسن ، حسین – دلیل بر سوء روابطشان با اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و اله نیست ؟