قاصدک
کنار پلک ثانیه در امتدادبودنم به انتظار جزر و مد ماهتاب روشنم
دوباره غرق می شوم درون چشمهای تو اگر شبی به باور شکستنم
تو از تبار بودنی به مرز جستجوی من
من از تبار نیستی در این غروب رفتنم
مرا اسیر خود مکن که در طلوع دیدنت زپشت بهت قاصدک به سمت پر کشیدنم
