بها بی تو بیاید بهار نیست
غیر از طواف چشم توام انتظار نیست
حتی بهار بی تو بیاید بهار نیست
آقا! میان این همه تعبیر بی کسی
این جا کسی غریب تر از ذوالفقار نیست
حتی هزار فرسخ از این فصل سوخته
بر جاده های چشم به راهی غبار نیست
وا حسرتا به ناصیه این زمین سرد
سوسوی چشم های شما بر مدار نیست
این زخم و این نشان و غزل واره ای کبود
جز چند بیت سوخته ام یادگار نیست
برگرد ای بلوغ شکفتن که باغ را
حتی بهار بی تو بیاید بهار نیست
