حدیث نفس
وای بر ما! چگونه او همهاش حرص ما را میخورد، جوش ما را میزند و ما بیخیال در تنپروری و آسودهطلبی خویش دفن شدهایم؟
چگونه او ثواب صبوریهایش را نثار ما میکند، آن وقت ما جای اینکه باری از دوشش برداریم، دائم بر هفتاد من غمش میافزاییم؟! چقدر برای ما استغفار کند؟ چقدر از اهل سماوات به خاطر ما شرمگین شود؟ چقدر آستین به دهان بگیرد و آرام بگرید؟…
بیا بس کنیم آزردن او را!
بیا ترک کنیم رنجش او را!
بیا یا دم از مال او بودن نزنیم، یا اگر ادعایی داریم بهرهای از حقیقت داشته باشد
