برهان لطف و اثبات مهدويت

صورت برهان لطف محصل

د ر عالم هستي ،خدايي يگانه ، حكيم، عليم، جواد، قدير و… وجود دارد ؛از آن جا كه خداوند حكيم ميباشد

از خلقت عالم هدف و غرضي داشته است؛هدف خلقت عالم خدمت رساني به اشرف مخلوقات(انسان) بوده

است هدف خلقت انسان نيز رسيدن به سعادت ، كمال نهايي ومقام معرفت وعبوديت بوده است

رسيدن به هدف درگرو راه، برنامه و راهنما است ؛

خداوند عقل را به عنوان حجت باطني ، به انسان عطا كرده است ؛ اما عقل به خاطر كاستي هايي كه دارد

براي راهنمايي انسان كافي نيست ؛

خداوند لطيف وجواد در طول حيات بشري ئوبه ويژه درعصر جديد ، افزون بر موهبت عقل ، راه (ديدن )،

برنامه( كتاب آسماني )وراهنما( پيامبر و امام )را در اختيار انسانها قرار داده است ؛

كتاب هيچ گاه نمي تواند كار راهنما را انجام دهد ؛چنان كه عقل نمي توانست كا ر حجت ظاهري را به عهده

گيرد ؛ازب آن جا كه همه انسان ها دارا ي هوا هوس ونفس اماره هستند وابليس كنماكان حضور دارد وابتلا

نيز همواره برقرار است ،امكان ندارد كه انساغن ها در برهه اي از زمان ،بدون حجت الهي رها شوند ؛

پس تال عالم وآدم موجود است وآزمايش الهي ف برقرار ف نيازمندي به راه برنامه وراهنما نيز مستمر است .