لطف مقرب
عبارتست از اموري كه خداوند براي بندگان انجام مي دهد ودر سايه ي آن ، هدف وغرض از هدف برآورده مي شود .
به گونه اي كه اگر اين امور انجام نمي شد امتثال و اطاعت براي عده ي زيا دي از بندگان ميسور نبود.
وعده وعيد هاي خداوند ، ابتلايات ،نعمات ، سختي ها و….. از نمونه ها و مصاديق اين نوع لطف است ؛ كه مكلّف را به سوي
انجام دستورات الهي ترغيب واز سركشي دور ميكند..
علامه حلي ّ لطف مقرّ ب را اينگونه تعريف كرده است : « لطف مقرب عبارتست از هر آن چه ر نزديك ساختن
به طاعت ودور ساختن ايشان از معصيت موثر است ؛ ولي در قدرت دهي آنان برانجام تكاليف مدخليتي ندارد واختيار را نيز از آنان سلب نمي كند .
قاعده ي لطف واثبات مهدويت
حال كه براساس قاعده ي لطف لزوم استمرار ولي الله وپيشواي الهي كه تداوم بخش وظايف انبيا ء الهي است ثابت شد سخن در اين است كه چنين فردي كيست وكجاست ؟
عقيده ي شيعه براين مبنا استوار است كهئ خليفه ي پيامبر (ص) ببايد داراي خصوصيات وشئون پيامبر ( ص) –جز دريافت وابلاغ وحي باشد
واز آنجا كه پيامبر خليفه ونماينده ي خداست براي هدايت انسان ها و رسانيدن پيام الهي درقالب كتاب وسنت آمده ا
است معصوم است وبه نص قرآن مجيد داراي وظايف وشئونات متعددي چون مر جعيت ديني (تفسير معصو مانه از دين)
هدايت وارشاد مردمان ، ولايت وتصرف در امور ، سرپرستي وحكومت ف تزكيه ، تعليم والگوي عملي ، و……
ميباشد ، خليفه ي او نيز چنين است .
اسا ساً تداوم وظايف نبوي عصمت خليفه را ايجاب مي كند ؛چرا كه در اين صورت نقض غرض ونفي خلافت خواهد بود.
از طرف ديگر در ميان امت وجانشينان رسول خدا (ص) تنها امام علي (ع) ويازده فرزندش عليهم السلام مدعي اين مقام بوده اند .
وگروه زيادي از اصحاب رسول خدا به تبعيت از سخنان وي همين عقيده را نسبت به آنان داشته اند . پس تنها مصداق وكانديدا براي اين مقام
علي (ع) واولاداوعليهم السلام هستند كه در عصرحاضر تنها حضرت مهدي .(عج) از آنان زنده است .





خانه

