بیعت نامه امام مهدی (عج)
بيعت نامه حضرت مهدي عليه السلام
در روايتي از اميرالمؤمنين علي عليه السلام مفاد بيعت نامه مردم و حضرت مهدي عليه السلام اين گونه مورد اشاره قرار گرفته است : « …با او بيعت مي كنند كه هرگز دزدي نكنند. مرتكب فشحا نشوند. مسلماني را دشنام ندهند. خو ن كسي رابه ناحق نريزند. به آبروي كسي لطمه نزنند. به خانه كسي هجوم نبرند. كسي را به ناحق نزنند. طلا ، نقره ، گندم و جو ذخيره نكنند. مال يتيم نخورند. در مورد چيزي كه يقين ندارند ، گواهي ندهند.
مسجدي را خراب نكنند. مشروب نخورند. حرير و خز نپوشند. در برابر سيم و زر سر فرود نياورند. راه را بر كسي نبندند. راه را نا امن نكنند. گرد هم جنس بازي نگردند . خوراكي را از گندم و جو انبار نكنند . به كم قناعت كنند. طرفدار پاكي باشند و از پليدي گريزان باشند. به نيكي فرمان دهند و از زشتي ها باز دارند . جامه هاي خشن بپوشند. خاك را متكاي خود سازند. در راه خدا حق جهاد را ادا كنند. او نيز در حق خود تعهد مي كند كه : « از راه آنان برود ، جامه اي مثل آنان بپوشد. مركبي همانند مركب آنان سوار شود و آن چنان كه آنها خواهند ، باشد… با كم راضي و قانع شود. زمين را به ياري خدا پر از عدالت كند ، آن چنان كه پر از ستم شده است. خدا را آن چنان كه شايسته است بپرستد. براي خود دربان و نگاهبان اختيار نكند » .1
البيعه لله
از برخي روايات اسلامي - اعم از روايات شيعه و اهل سنت – استفاده مي شود كه شعار پرچم پر افتخار حضرت مهدي عليه السلام هنگام ظهور ، جمله « البيعه لله » است.
شيخ صدوق رحمه الله روايت كرده است : « انه يكون قي رايه المهدي عليه السلام البيعه لله عز و جل »2 « همانا بر پرچم مهدي البيعه لله است ».
همچنين در برخي روايات ديگر گفته شده است : « البيعه لله » ندايي است كه از سوي جبرئيل فرشته مقرب الهي به گوش جهانيان مي رسد .
شيخ مفيد رحمه الله از امام صادق عليه السلام نقل كرده است : « … جبرئيل عن يده اليمني ينادي البيعه لله فتصير اليه شيعته من اطراف الارض تطوي لهم طياً حتي يبايعو ه فيملأ الله به الارض عدلا كما ملئت ظلماً و جوراً » 3 ؛ « جبرئيل از كنار دست او ندا سر مي دهد « البيعه لله ». پس در آن هنگام پيروان او از اقصي نقاط گيتي به سوي او مي شتابند تا اينكه با آن حضرت بيعت كنند. پس خداوند به وسيله او زمين راپر از عدل و داد مي سازد آن سان كه پر از ظلم و جور شده است».
____________________________________________
1.منتخب الاثر ، ص469 .
2. كمال الدين و تمام النعمه، ج 2، ص 654 ، ح 22؛ منتخب انوار الضئيه ، ص 178 ؛ العدد القويه ، ص 66 ؛ و از منابع اهل سنت : كتاب افتن، نعيم بن حماد المروزي ، ص 220 ؛ ينابع اهل الموده ،القندوزي،ج3 ،ص267
3 . الارشا د ، ج2، ص379 ؛ دلا ئل الا ما مه ، ص250 ، كتاب الغيبه ، ص453 ؛ روضه الواعظين ، ص262
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
