اشاره
مقاله حاضر چشم اندازى است بر برخى از آسيب‏هاى تربيتى مهدويت :

نگارنده با تأكيد بر اين مسأله كه هر گونه افزايش ثمر بخشى در فعاليت‏هاى فرهنگى منوط به شناخت و تحليل آفت‏ها و موانع موجود مى‏باشد. ضمنا انجام يك مجموعه تحقيقات بنيادى و ميدانى براى دستيابى به ميزان آسيب‏مندى جامعه در رابطه با مهدويت، قبل از هر گونه برنامه‏ريزى در اين حوزه، از مقدمات لازم فعاليت مى‏داند.

در بخش ديگر نوشتار، نويسنده به علل مستقيم و غيرمستقيم مؤثر در اين فرايند پرداخته است و عمده تأكيد مقاله بر ضرورت ايجاد نگرش مثبت با استفاده از روش‏هاى نوين و آخرين دستاوردهاى فن آورى اطلاعات و تكنولوژى و با انتخاب مباحث اميد بخش و رعايت اصول تعيين محتوا جهت نهادينه سازى و درونى سازى اين ارزش مى‏باشد.

نويسنده معتقد است كه در صورت توجه به آفت‏ها و رفع اختلال‏هاى مفهومى و مصداقى كه در حوزه مهدويت وارد شده است مى‏توان از اين فرهنگ به عنوان مؤثرترين و كارآمدترين ابزار براى تربيت دينى نسل جوان به خوبى بهره گرفت.

نكته ديگرى كه در جمع‏بندى به آن توجه شده است اين است كه مهم‏ترين گام براى ايجاد نگرش مثبت نسبت به مباحث مهدوى ارائه اطلاعات صحيح است پس بايد افرادى كه عهده‏دار انتقال اين اطلاعات هستند از صلاحيت‏هاى لازم شناختى، عاطفى و عملكردى برخوردار باشند تا بتوانند با ارائه اطلاعات اصولى، صحيح و سنجيده، نگرش و يا طرز تلقى افراد جامعه را نسبت به مباحث مهدويت در جهت مثبت تغيير دهند و اين مهم‏ترين و مؤثرترين گام براى نهادينه‏سازى فرهنگ مهدويت است.