توصیه‌های امام زمان (عج) به شیعیان

آنچه در پی مي‌آید توصیه‌هایی است که امام عصر (عج)‌خطاب به شیعیان و پیروان اهل‌بیت (ع) فرموده‌اند. براستی، چقدر به اینها عمل می‌کنیم؟!

1. از خداوند ـ جل جلاله ـ بترسید و تقوا پیشه کنید.

2. به ما در بیرون آوردن شما از فتنه و امتحانی که بر شما روی آورده است کمک کنید.

3. عهد می‌کنم که هر کدام از شیعیان که راه تقوا را در پیش گیرد و هر آنچه که لازم است [و حق خداست] از مال خود خارج کند، از فتنه‌ی گمراه‌کننده و رنج‌های ظلمانی در امان باشد.

4. هر کدام از شیعیان، در بخشش اموالی که خداوند به او داده به کسانی که خداوند فرمان داده است بخل ورزد، در دنیا و آخرت زیانکار خواهد بود. 

5. اگر شیعیان ما در وفا نمودن به عهد و پیمانی که از ایشان گرفته شد، همسو و یک‌دل شوند، دیدار ما از ایشان به تأخیر نخواهد افتاد.

6. ظهور ما به تأخیر نیفتاده مگر به سبب اعمال ناپسندی که از ایشان سر می‌زند و خبر آنها به ما می‌رسد.

(توقیع به شیخ مفید)

7. از خدا بترسید ؛ و از ما اطاعت کنید ؛ و از راه راست منحرف نگردید.

8. نیت خود را ـ مطابق سنت آشکاری که به شما گفتم ـ با دوستی، به سوی ما برگردانید.

(توقیع به ابن ابی‌غانم قزوینی و جماعتی از شیعیان)

9. اموال شما (خمس و زکات) را قبول نمی‌کنیم مگر اینکه پاک و طاهر باشد… هر کس می‌خواهد عمل کند و هر که نخواهد نکند؛ چرا که ما به آنچه شما دارید نیازی نداریم.

10. ظهور و فرج در دست خداست و کسانی که وقت رای آن تعیین می‌کنند “دروغگو ” هستند.

11. در مسایلی که روی می‌دهد به فقهاء مراجعه کنید؛ زیرا که ایشان حجت من بر شمایند و من حجت خدایم بر ایشان…

12. منتفع شدن از من در ایام غیبتم، مانند استفاده از خورشید است زمانی که ابر روی آن را پوشانده باشد.

13. درباره چیزهایی که به درد شما نمی‌خورد سؤال نکنید، و در دانستن چیزهایی که از دانستن آنها معاف شده‌اید خود را به سختی نیاندازید.

14. برای تعجیل فرج بسیار دعا کنید ؛ چرا که همین فرج شماست.   (توقیع به اسحاق بن یعقوب)

15. هر کس بدون اجازه ما در اموال مربوط به ما (خمس، زکات و وقف) تصرف کند، از جمله ظالمین است و ما در روز قیامت شاکی او خواهیم بود.   (توقیع به محمد بن جعفر اسدی)

16. آیا نمی‌دانید که خداوند از زمان حضرت آدم تا حال، برای مردم ملجأ و پناهی قرار داده که به ایشان پناه برند و راهنمایانی تعیین کرده که به سبب آنها هدایت یابند. هر زمان که نشانه‌ای از آنان پنهان شد نشانه‌ی دیگر آشکار گردید و هر وقت که ستاره‌ای از ایشان غروب کرد ستاره‌ی دیگر طلوع نمود ؛ و وقتی که خدای عزوجل امام حسن عسکری (ع) را به سوی خود برد گمان ننمایید که واسطه میان خود و مخلوقاتش را قطع نموده است. هرگز چنین چیزی نشده و نخواهد شد تا وقتی که قیامت برپا شود.  (توقیع به محمد بن ابراهیم بن مهزیار) 

17. آیا نمی‌دانید که روی زمین از حجت خدا خالی نمی‌گردد ؛ خواه آن حجت، ظاهر باشد و خواه پنهان.

18. مردم پیروی از خواهش‌های نفسانی را از خود دور کنند ؛ و همانگونه که ]پیش از غیبت[ رفتار می‌نمودند رفتار کنند ؛ و امری که از آنان پوشیده و پنهان شده است را جستجو ننمایند… و بدانند که حق با ما و در نزد ماست.  (توقیع به عمری وپسرش)

توضیح:

توقیع ، در لغت به معنای “امضاء، نامه و فرمان” ، و دراصطلاح حدیثی به معنای “بخشی از نوشته‌های ائمه اطهار علیهم السلام ” است . بیشتر توقیعات از سوی امام عصر (عج) صادر گردیده است. واژه توقیع نخستین بار در روایتی از امام کاظم (ع) به معنای یادداشتی که امام در زیر یک نامه نوشته دیده شده‌است. امروزه وقتی سخنی از «توقیع» به میان می‌آید، ذهن به توقیعات حضرت مهدی (ع) منصرف می‌گردد.

ارسال توقیعات برای شیعیان، معمولاً توسط وکلای امام صورت می‌گرفت. نواب اربعه امام عصر وکیلانی در شهرهای مختلف داشتند که توقیعات از طریق آنها انتشار می‌یافت.

در کتاب کمال الدین شیخ صدوق، غیبت شیخ طوسی، احتجاج طبرسی و بحارالانوار مجلسی، حدود هشتاد توقیع از سوی امام زمان (ع)‌ نقل شده است که محتوای آن‌ها، برخی خطاب به سفرا و نواب خاص است و برخی خطاب به علماء و فقهاست. برخی در پاسخ به سؤالات است و برخی در تکذیب کسانی است که به دروغ ادعای امامت یا نیابت از طرف آن حضرت را داشتند.

منبع: سایت سلام شیعه

حضرت على علیه السلام در بعضى اوقات از مصائب و گرفتاریهاى آیندگان خبر مى داد و راه درمان ابتلائات آنها را گوشزد مى كرد.
امام على علیه السلام فرمود: زمانى بر مردم خواهد آمد كه چند گناه بزرگ و عمل زشت در بین آنها پدید مى آید.
1- كارهاى زشت آشكار مى گردد و معمولى مى شود.
2- پرده هاى عفت و شرم پاره مى گردد.
3- زنا كارى و تجاوزهاى ناموسى علنى مى شود.
4- مالهاى یتیمان را حلال مى شمارند و مى خورند.
5- ربا خوارى شیوع پیدا مى كند.
6- در كیلو و وزنها، كم و كاست مى كنند.
7- شراب را به اسم نبید حلال شمرده و مى خورند.
8- رشوه را به عنوان هدیه و شیرینى مى گیرند.
9- به نام امانت دارى خیانت مى نمایند.
10- مردها خود را به شكل زنان و زنان خویش را به صورت مردها در مى آورند.
11- به احكام و دستورات نماز بى اعتنائى مى كنند.
12- حج خانه خدا را براى غیر خدا (براى ریا و یا تجارت) بجا مى آورند.
سپس ادامه داد: كیفر این زشتى ها این است كه خداوند آنها را از فیوضات خود محروم مى كند، تا جائى كه ماه (شوال) براى آنها مخفى مى شود بطورى كه گاهى دو شبه دیده مى شود (كه معلوم مى شود روز عید فطر را به عنوان ماه رمضان روزه گرفتهاند با اینكه روزه آن حرام بوده است) و زمانى شب اول رمضان مخفى مى شود، كه دو روز آن را روزه نگرفته و به عنوان آخر ماه شعبان مى خورند و روز عید فطر را به خیال آخر ماه رمضان روزه مى گیرند. در این وقت باید ترسید از اینكه خداوند بطور ناگهانى آنها را كیفر كند (مانند زلزله و طوفان و سیل).
چرا كه به دنبال آن كارها، بلاها مردم را فرا مى گیرد، تا جائى كه كسانى صبح سالم هستند ولى شب در دل خاك و قبر آرمیده اند و گاهى شب سالمند و بامدادان جزء مردگان هستند.
وقتى چنین روزگارى پیش آمد، لازم است انسان همیشه وصیت كرده باشد كه مبادا بلائى بر او فرود آمده و بدون وصیت بمیرد و واجب است نماز را در اول وقت آن بخواند چون ممكن است تا آخر وقت زنده نباشد.
هر یك از شما آن زمان را درك كرد بدون وضو نخوابد و اگر برایش امكان دارد همیشه با وضو باشد چه ترس آن است كه مرگ ناگهانى برسد، لذا خوب است با وضو باشد كه روح وى با طهارت خدا را ملاقات نماید.
من شما را ترساندم اگر بترسید و آگاه نمودم ، اگر آگاه گردید و شما را پند دادم چنانچه پند گیرید پس در پنهانى و آشكار، از خدا بترسید و نباید كسى از شما بمیرد، مگر اینكه مسلمان باشد، زیرا هر كس به جز اسلام آئینى داشته باشد از او پذیرفته نیست و در آخرت زیان كار است .

 كتاب : 1001 داستان از زندگانى امام على (علیه السلام)  به نقل از بحارالانوار ج 19 ص 78 

امام صادق (ع): هر كه چشم به راه دولت ما باشد و بر آزار و ترسى كه مى‏بيند، شكيبایى ورزد، فرداى قيامت در زمره ما محشور گردد.

پس هر گاه ديدى كه حق مرده، و (حق‏جويان و) اهل حق از ميان رفتند،

و ديدى كه ستم همه شهرها را فرا گرفته،

(دستورات) قرآن كهنه شده و چيزهایى كه در آن نيست در آن پديد شده،

 (آيات آن) طبق دلخواه توجيه شده،

آئين زير و رو گشته، چنانچه آب زير و رو شود،

اهل باطل بر اهل حق بزرگى جويند،

شر و بدى آشكار است و از او نهى نشود و هر كه بد كند او را معذور دانند،

بزهكارى آشكار گرديده،

مردان بمردان و زنان به زنان اكتفا كنند (هم جنس بازی)،

شخص مؤمن مهر بر لب زده و سخنش را نپذيرند،

شخص فاسق دروغ گويد و كسى دروغ و افترايش را بر او باز نگرداند،

(بچه) كوچك (مرد) بزرگ را خوار شمارد،

قطع رحم كنند،

هر كه را بكار بد بستايند، خندان گردد و سخن گوينده را به او باز نگرداند،

پسر بچه همان كند كه زنان كنند،

زنان با زنان تزويج كنند،

مدح و ثنا (و تملق و چاپلوسى) بسيار گردد،

مرد مال خود را در غير راه اطاعت خدا خرج كند و كسى از كار او جلوگيرى نكند و دستش را نگيرند،

چون شخصى كوشش مؤمن را (در اطاعت خدا) بيند، از كوشش او بخدا پناه برد،

همسايه، همسايه آزارى كند و مانعى براى او در اين كار نيست،

كافر خوشحال است از آنچه در مؤمن مى‏بيند و شاد است از اينكه در روى زمين فساد و تباهى بيند،

شراب را آشكارا بنوشند و براى نوشيدنش‏ گرد هم برآيند كسانى كه از خداى عز و جل نمى‏ترسند، 

امركننده به معروف خوار است،

و فاسق در آنچه خدا دوست ندارد نيرومند و ستوده است،

اهل قرآن و تفسير خوارند و هر كه آنان را دوست دارد، نيز خوار است،

راه خير بسته شده و به راه شر و بدى رفت و آمد گردد،

خانه كعبه تعطيل شده و دستور به نرفتن آن مي دهند،

مرد به زبان گويد آنچه را عمل بدان نكند،

مردان براى استفاده مردان خود را فربه كنند و زنان براى زنان،

زندگى مرد از پسش اداره گردد و زندگى زن از فرجش (خود فروشی)،

زنان نيز چون مردان براى خود انجمنها ترتيب دهند،

در فرزندان عباس كارهاى زنانگى آشكار شد و خضاب كنند و سر را شانه زنند چنانچه زن براى شوهر خود خضاب كند، و به مردها براى فروج خود پول دهند (يعنى براى اينكه مردان با آنها كار شنيع انجام دهند، يا پول دهند تا مردان با زنانشان جمع شوند)

درباره استفاده از مرد رقابت شود و مردان بر سر اين كار غيرت‏ورزى كنند،

پولدار عزيزتر از مؤمن باشد،

ربا آشكار شود و بر آن سرزنش نشود،

زنان بر دادن زنا ستايش شوند،

زن براى نكاح مردان با شوهر خود همكارى كند،

ديدى بيشتر مردم و بهترين خانه‏ها آن باشد كه با زنان در هرزگى آنها كمك كنند،

مرد باايمان غمناك و پست و خوار گردد،

بدعت و زنا آشكار گردد،

مردم به شهادت ناحق اعتماد كنند،

حرام حلال شود و حلال حرام گردد،

دين به رأى تعيين شود و قرآن و احكام آن تعطيل گردد،

از روى سرکشی در مقابل خدا، مردم براى انجام كار بد انتظار آمدن شب را نكشند،

مؤمن نتواند كار بد را انكار كند جز بدلش،

مال كلان در مورد خشم خداى عز و جل خرج شود،

زمامداران به كافران نزديك شوند و از خوبان دورى گزينند،

فرمانروايان در داورى رشوه گيرند،

حكومت و فرمانروایى در مزايده قرار گيرد،

خويشاوندان محرم را نكاح كنند و به همانها اكتفا كنند،

به صرف تهمت و سوء ظن مردم را بكشند،

درباره استفاده از مرد، غيرت‏ورزى شود و جان و مال سر اين كار دهند،

مرد براى آميزش با زنان مورد سرزنش قرار گيرد (و به اصطلاح روز، هم جنس بازى مد شود)،

مرد از كسب زنش از هرزگى نان مي خورد، آن را مي داند و به آن تن مي دهد (یا زنش در شغلی باشد که حجاب و عفت خود را رعایت نکند و دیگران از آن لذت ببرند)،

زن بر مرد خود مسلط شود و كارى را كه مرد نمي خواهد انجام دهد و به شوهر خود خرجى مي دهد،

مرد زن و كنيزش را (براى زنا) كرايه مي دهد،

به خوراك و نوشيدنى پستى تن در مي دهد،

سوگندهاى به ناحق به نام خدا بسيار گردد،

قمار بازى آشكارا شود،

شراب را بدون مانع علناً بفروشند،

زنان خود را در اختيار كافران گذارند،

ساز و ضرب (موسیقی) علنى گردد و بر سر كوى و بازار آشكارا زنند و كسى از آن جلوگيرى نكند و كسى جرأت جلوگيرى آن را ندارد،

مردم شريف را خوار كند، كسى كه مردم از تسلط و قدرتش ترس دارند، و نزديك‏ترين مردم به فرمانروايان كسى است كه به دشنام گویى ما خانواده ستايش شود،

هر كس ما را دوست دارد، دروغگويش دانند و شهادتش را نپذيرند،

بر سر گفتن حرف زور و ناحق مردم با همديگر رقابت كنند،

شنيدن قرآن بر مردم سنگين و گران آيد و در عوض شنيدن چيزهاى ناروا براى آنها آسان و مطلوب است (شرکت در مراسم لهو برایشان خوشاندتر از مجالس دینی است)،

همسايه، همسايه را گرامى دارد از ترس زبانش،

حدود خدا تعطيل شده و در آن طبق دلخواه خود عمل كنند،

مساجد طلاكارى و نقاشى شود،

راستگوترين مرد پيش آنها كسى است كه‏ به دروغ افتراء بندد،

شر و سخن چينى آشكار گردد،

ستمكارى شيوع يافته،

غيبت را سخن خوش مزه و نمكين شمارند، و مردم همديگر را بدان مژده دهند،

براى غير خدا به حج و جهاد روند،

سلطان به خاطر كافر مؤمن را خوار كند،

خرابى بر آبادانى چيره گشته،

زندگى مرد از كم فروشى اداره مى‏شود،

خونريزى را آسان شمارند (و اهميتى در نظر مردم ندارد)،

مرد براى غرض دنيایی رياست مي طلبد و خود را به بدزبانى مشهور مي سازد تا از او بترسند و كارها را به او واگذارند،

نماز را سبك شمارند،

مرد مال بسيار دارد و از وقتى كه آن را پيدا كرده زكاتش را نداده،

گور مرده‏ها را بشكافند و آنها را بيازارند و كفنهاشان را بفروشند،

آشوب بسيار است،

مرد روز خود را به نشئه (شراب) به شب برد و شب را به مستى صبح كند و به وضعى كه مردم در آنند اهميت ندهد،

حيوانات را نكاح كنند،

حيوانات همديگر را بدرند،

مرد به نماز خانه خود رود و چون برگردد، جامه در تن ندارد،

دل مردم سخت و چشمانشان خشك شده و ياد خدا بر آنان سنگين آيد،

كسبهاى حرام شيوع يافته و بر سر آن رقابت كنند،

كه نماز خوان براى ريا و خودنمایى نماز مي خواند،

فقيه براى غير دين مسأله مى‏آموزد و طالب دنيا و رياست است،

مردم با كسى هستند كه پيروز شود،

هر كس روزى حلال مي جويد مورد سرزنش و مذمّت قرار مي گيرد و جوينده حرام مورد ستايش و تعظيم قرار مي گيرد،

در حرمين (مكه و مدينه) كارهایى كه خدا دوست ندارد انجام گيرد، كسى از آنها جلوگيرى نكند و ميان مردم و انجام آنها كسى مانع نشود،

ساز و آواز در حرمين آشكارا گردد.

اگر كسى سخن حق گويد و امر به معروف و نهى از منكر كند، ديگران او را نصيحت كنند و بگويند: اين كار بر تو لازم نيست،

مردم به همديگر نگاه كنند (و هم چشمى كنند) و به مردم بدكار اقتداء كنند (و باصطلاح امروز مدپرستى شايع گردد) و ببينى كه راه خير و طريقه آن خالى است و مشترى ندارد،

مرده را به مسخره گيرند و كسى براى مرگ او غمناك نشود، و ديدى كه هر سال بدى و بدعت تازه بيش از گذشته پيدا شده،

مردم و انجمنها پيروى نكنند مگر از توانگران،

به فقير چيز دهند در حالى كه به او بخندند و براى غير خدا به او ترحم كنند،

نشانه‏هاى آسمانى پديد آيد، ولى كسى از آن هراس نكند،

مردم بر هم بجهند، چنانچه حيوانات بر هم مي جهند و هيچ كس از ترس كار زشتى را انكار نكند،

مرد در غير اطاعت خدا زياد خرج كند، ولى در مورد اطاعت از كم هم دريغ دارد،

ناسپاسى پدر و مادر آشكار گشته و پدر و مادر را سبك شمارند و حال آنها در پيش فرزند از همه بدتر باشد و فرزند خوشحال است كه به آنها دروغ بندد،

زنها بر حكومت غالب گشته و هر كارى را قبضه كنند،

كارى پيش نرود، جز آنچه طبق دلخواه آنان باشد،

پسر به پدر افتراء زند و به پدر و مادر خود نفرين كند و از مرگشان خوشحال شود.

اگر روزى بر مردى بگذرد كه در آن روز گناهى بزرگ نكرده باشد، مانند هرزگى يا كم‏فروشى يا انجام كار حرام يا مي خوارگى، آن روز گرفته و غمناك است و خيال كند كه روزش به هدر رفته‏ و عمرش در آن روز تلف شده، 

سلطان خوراك را احتكار كند،

حق خويشاوندان پيغمبر (خمس) به ناحق تقسيم شود و بدان قمار بازى كنند و مي خوارگى كنند،

با شراب مداوا كنند و براى بيمار نسخه كنند و بدان بهبودى جويند،

مردم در مورد ترك امر به معروف و نهى از منكر و بى‏عقيده‏گى بدان يكسان شوند،

منافقان و اهل نفاق سر و صدایى دارند و اهل حق بى‏صدا و خاموشند،

براى اذان گفتن و نماز پول گيرند،

مسجدها پر است از كسانى كه ترس از خدا ندارند، و براى غيبت و خوردن گوشت مردم حق (بوسيله غيبت) به مسجد آيند و در مسجدها از شراب مست‏كننده توصيف كنند،

شخص مست كه از خرد تهى گشته، بر مردم پيش نمازى كند و به مستى او ايراد نگيرند، و چون مست گردد، گراميش دارند و از او ملاحظه كنند و بدون بازخواست او را رها كنند و او را به مستيش معذور دارند،

هر كه مال يتيمان بخورد، شايستگى او را بستايند،

داوران به خلاف دستور خدا داورى كنند،

زمامداران از روى طمع خيانتكار را امين خود سازند،

ميراث (يتيمان) را فرمانروايان به دست مردمان بدكار و بى‏باك نسبت به خدا داده‏اند (تا مقدارى را به آنها دهند و ما بقى را خود بالا كشند) از آنها حق و حسابى بگيرند و جلوى آنها را رها كنند تا هر چه مي خواهند در آنها انجام دهند،

بر فراز منبرها مردم را به پرهيزگارى دستور دهند، ولى خود گوينده آن به دستورش عمل نكند،

وقت نمازها را سبك شمارند،

صدقه را به وساطت ديگران به اهلش دهند و به خاطر رضاى خدا ندهند، بلكه روى درخواست مردم و اصرار آنها بپردازند،

تمام غم و اندوه مردم در باره شكم و عورتشان است، باكى ندارند كه چه بخورند و با چه نكاح كنند،

دنيا به آنها روى آورده،

و دیدی که نشانه‏هاى‏ حق مندرس و كهنه گشته،

در چنين وقتى خود را واپاى و از خداى عز و جل نجات بخواه و بدان كه (در چنين وضعى) مردم مورد خشم خداى عز و جل قرار گرفته‏اند و خداوند به خاطر كارى است كه به آنها مهلت داده، مراقب باش و كوشش كن تا خداى عز و جل تو را بر خلاف آنچه مردم در آنند مشاهده كند، تا اگر عذاب بر آنها نازل گردد و تو در ميان آنها باشى، به سوى رحمت حق شتافته باشى و اگر جدا شوى، آنان گرفتار شوند، و تو از روش آنان و بى‏باكى آنها نسبت به خداى عز و جل بيرون باشى. بدان كه به راستى خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع نكند، و همانا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است‏. 

روضه كافى، ترجمه رسولى محلاتى،  ج‏1، ص 54   

امام زمان (عج) فرمود: «أنا المهدي أنا قائم الزمان أنا الذي املآها عدلا كما ملئت(ظلما و) جورا» : «من مهدي هستم، منم قيام گر زمان ، منم آنكه زمين را آكنده از عدل مي سازد ، آنچنان كه از ستم پرشده بود».بحارالانوار ج52ص2

امام زمان (عج) فرمود: من ذخيره خدا در روي زمين و انتقام گيرنده از دشمنان او هستم. تفسير نورالثقلين ج2ص392

امام زمان (عج) فرمود: «أنا بقية‌ من آدم و ذخيرة‌ من نوح و مصطفي من ابراهيم و صفوة‌ من محمد( صلي اللّه عليهم أجمعين) » : «من باقيمانده از آدم و ذخيره نوح و برگزيده از ابراهيم و خلاصه محمد( درود خدا بر همگي آنان باد) هستم». بحارالانوار ج52ص238

امام زمان (عج) فرمود: زمان ظهور من مربوط به اراده خداوند متعال مى باشد و هركس زمان آن را معيّن و معرّفى كند، دروغ گفته است .بحارالا نوار، ج 53، ص 181، س 1، ضمن ح 10.

امام زمان (عج) فرمود: بر شما واجب است و به سود شما خواهد بود كه معتقد باشيد بر اين كه ما اهل بيت رسالت ، محور و اساس امور، پيشوايان هدايت و خليفه خداوند متعال در زمين هستيم. همچنين ما امين خداوند بر بندگانش و حجّت او در جامعه مى باشيم، حلال و حرام را مى شناسيم، تاويل و تفسير آيات قرآن را عارف و آشنا هستيم . تفسير عيّاشى، ج 1، ص 16، بحارالا نوار، ج 89، ص 96، ح 58.

امام زمان (عج) فرمود: چگونگى بهره گيرى و استفاده از من در دوران غيبت، همانند انتفاع از خورشيد است در آن موقعى كه به وسيله ابرها از چشم افراد ناپديد شود. بحارالا نوار، ج 53، ص 181، س 21، ضمن ح 10.

امام زمان (عج) فرمود: ما بر تمامى احوال و اخبار شما آگاه و آشنائيم و چيزى از شما نزد ما پنهان نيست .احتجاج : ج 2، ص 497، بحارالا نوار، ج 53، ص 175.

حضرت مهدی (عج) فرمود: هر يك از شما بايد عملى را انجام دهد كه سبب نزديكى به ما و جذب محبّت ما گردد؛ و بايد دورى كند از كردارى كه ما نسبت به آن ، ناخوشايند و خشمناك مى باشيم. پس چه بسا شخصى در لحظه اى توبه كند كه ديگر به حال او سودى ندارد و نيز او را از عِقاب و عذاب الهى نجات نمى بخشد. بحارالا نوار، ج 53، ص 176، س 5، ضمن ح 7، به نقل از احتجاج.

حضرت مهدی (عج) فرمود: و اما در پيشامدها و مسايل جديد به راويان حديث ما مراجعه كنيد. زيرا كه آنان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنان هستم. بحارالانوار ج53ص181

حضرت مهدی (عج) فرمود: همانا پدران من (ائمّه و اوصياء عليهم السلام )، بيعت حاكم و طاغوت زمانشان، بر ذمّه آن ها بود؛ ولى من در هنگامى ظهور و خروج نمايم كه هيچ طاغوتى بر من منّت و بيعتى نخواهد داشت . الدّرّة الباهرة، ص 47، س 17، بحارالا نوار: ج 56، ص 181، س ‍ 18.

حضرت مهدی (عج) فرمود: اما علت و فلسفه آنچه از دوران غيبت اتفاق افتاده است پس خداوند عز و جل در قرآن فرموده است : اي مؤمنان از چيزهايي نپرسيد كه اگر آشكار شود بدتان آيد. بحارالانوار ج78ص380

حضرت مهدی (عج) فرمود: من آخرين وصيّ پيغمبر خدا هستم. به وسيله من بلاها و فتنه ها از آشنايان و شيعيانم دفع و برطرف خواهد شد. دعوات راوندى، ص 207، ح 563.

امام زمان (عج) فرمود: هيچ چيزى و عملى همانند نماز، بينى شيطان را به خاك ذلّت نمى مالد و او را ذليل نمى كند. بحارالا نوار، ج 53، ص 182، ضمن ح 11.

امام زمان (عج) فرمود: اگر شيعيان ما (كه خداوند آنها را به طاعت و بندگي خويش موفق بدارد) در وفاي به عهد و پيمان الهي اتحاد و اتفاق مي داشتند و عهد و پيمان را محترم مي شمردند سعادت ديدار ما به تأخير نمي افتاد و زودتر به سعادت ديدار ما نائل مي شدند. الاحتجاج للطبرسي ج2ص499

امام زمان (عج) فرمود: خداوند با ماست و به جز ذات پروردگار به چيزي نياز نداريم و حق با ماست پس اگر كساني با ما نباشند هرگز در ما وحشتي ايجاد نمي شود. ما دست پرورده هاي پروردگارمان و مردم دست پرورده هاي ما هستند. الغيبة‌ للشيخ لطوسي ص172، بحارالا نوار، ج 53، ص 178، ضمن ح 9.

امام زمان (عج) فرمود: فرمود: همانا بهشت جايگاهى است كه در آن آبستن شدن و زايمان براى زنان نخواهد بود، پس هرگاه مؤمنى آرزوى فرزند نمايد، خداوند متعال بدون جريان حمل و زايمان ، فرزند دلخواهش را به او مى دهد، همان طورى كه حضرت آدم عليه السلام را آفريد. بحارالا نوار، ج 53، ص 163، س 16، ضمن ح 4.

حضرت مهدی (عج) فرمود: من نزد خدا و رسولش بيزاري مي جويم از افرادي كه مي گويند ما اهل بيت (مستقلا از پيش خود و بدون دريافت از جانب خداوند) غيب مي دانيم و در سلطنت و آفرينش موجودات با خدا شريكيم يا ما را از مقامي كه خداوند براي ما پسنديده بالاتر مي برند . الاحتجاج للطبرسي ج2ص487

حضرت مهدی (عج) فرمود: كسى با ما، در رابطه با مقام ولايت و امامت مشاجره و منازعه نمى كند، مگر آن كه ستمگر و معصيت كار باشد، همچنين كسى مدّعى ولايت و خلافت نمى شود، مگر كسى كه منكر و كافر باشد. بحارالا نوار، ج 53، ص 179، ضمن ح 9.

امام زمان (عج) فرمود: اگر طلب مغفرت و آمرزش بعضى شماها براى همديگر نبود، هركس ‍ روى زمين بود هلاك مى گرديد، مگر آن شيعيان خاصّى كه گفتارشان با كردارشان يكى است .مستدرك ج 5، ص 247، ح 5795.

حضرت مهدی (عج) فرمود: حقيقت (در همه موارد و امور) با ما و در بين ما اهل بيت عصمت و طهارت خواهد بود و چنين سخنى را هر فردى غير از ما بگويد دروغ گو و مفترى مى باشد؛ و كسى غير از ما آن را ادّعا نمى كند مگر آن كه گمراه باشد. بحارالا نوار، ج 53، ص 191، ضمن ح 19.

امام زمان (عج) فرمود: من آن كسى هستم كه در آخر زمان با اين شمشير (ذوالفقار) ظهور و خروج مى كنم و زمين را پر از عدل و داد مى نمايم، همان گونه كه پر از ظلم و جور شده است.بحارالانوار، ج 53، ص 179، س 14، و ج 55، ص 41.

نسيم خادم گويد: در حضور حضرت مهدی (عج) عطسه كردم ، فرمود: مى خواهى تو را بر فوائد عطسه بشارت دهم ؟ عرض كردم : بلى .فرمود: عطسه ، انسان را تا سه روز از مرگ نجات مى بخشد. اكمال الدّين : ص 430، ح 5، وسائل الشّيعة، ج 12، ص 89، ح 15717.

امام زمان (عج) فرمود: از خدا بترسيد و تسليم ما باشيد، و امور خود را به ما واگذار كنيد، چون وظيفه ما است كه شما را بى نياز و سيراب نمائيم، همان طورى كه ورود شما بر چشمه معرفت به وسيله ما مى باشد؛ و سعى نمائيد به دنبال كشف آنچه از شما پنهان شده است نباشيد.اكمال الدّين، ج 2، ص 510، بحارالا نوار، ج 53، ص 191.

حضرت مهدی (عج) فرمود: هر كه خواسته اى و حاجتى از پيشگاه خداوند متعال دارد، بعد از نيمه شب جمعه غسل كند و جهت مناجات و راز و نياز با خداوند، در جايگاه نمازش قرار گيرد.مستدرك الوسائل، ج 2، ص 517، ح 2606.

امام زمان (عج) فرمود: از فضائل تربت حضرت سيّدالشّهداء آن است كه چنانچه تسبيح تربت حضرت در دست گرفته شود ثواب تسبيح و ذكر را دارد، گرچه دعائى هم خوانده نشود.بحارالا نوار، ج 53، ص 165، س 8، ضمن ح 4.

امام زمان (عج) فرمود: زمين تا چهل روز از ادرار كسى كه ختنه نشده است ناله مى كند.وسائل الشّيعة، ج 21، ص 442، ح 27534.

امام زمان (عج) فرمود: بارالها توفيق بندگي و دوري از گناه و نيت پاك شناخت حرام را به ما عطا فرما و با هدايت و استقامت در راهت گراميمان بدار. المصباح للكفعمي ص281

امام زمان (عج) فرمود: سجده شكر پس از هر نماز از بهترين و ضرورى ترين سنّتها است .وسائل الشّيعة، ج 6، ص 490، ح 3، بحارالا نوار، ج 53، ص 161، ضمن ح 3.

حضرت مهدی (عج) فرمود: به درستى كه من سبب آسايش و امنيّت براى موجودات زمينى هستم، همان طورى كه ستاره ها براى اهل آسمان امان هستند. الدّرّة الباهرة، ص 48، س 3.

امام زمان (عج) فرمود: قلوب ما ظرف هائى است براى مشيّت و اراده الهى ، پس هرگاه او بخواهد ما نيز مى خواهيم .بحارالا نوار، ج 52، ص 51، س 4، به نقل از غيبة نعمانى .

امام زمان (عج) فرمود: خدا با ما است و نيازى به ديگران نداريم؛ و حقّ با ما است و هر كه از ما روى گرداند باكى نداريم .بحارالا نوار، ج 53، ص 191، إكمال الدّين، ج 2، ص 511.

حضرت مهدی (عج) فرمود: فضيلت تعقيب دعا و تسبيح بعد از نمازهاى واجب، نسبت به بعد از نمازهاى مستحبّى، همانند فضيلت نماز واجب بر نماز مستحبّ مى باشد.بحارالا نوار، ج 53، ص 161، ضمن ح 3.

امام زمان (عج) فرمود: همانا خداوند متعال ، ما اهل بيت را به وسيله احسان و نعمت هايش ‍ قانع و خودكفا گردانده است .بحارالا نوار، ج 52، ص 38، ضمن ح 28.

حضرت مهدی (عج) فرمود: بين خداوند و هيچ يك از بندگانش ، خويشاوندى وجود ندارد (و براى هركس به اندازه اعمال و نيّات او پاداش داده مى شود) هركس مرا انكار نمايد از (شيعيان و دوستان) ما نيست و سرنوشت او همچون فرزند حضرت نوح خواهد بود. بحارالا نوار، ج 50، ص 227، ح 1، به نقل از احتجاج .

امام زمان (عج) فرمود: آگاه و متوجه باشيد بر اين كه در هيچ حالتى ، زمين خالى از حجّت خداوند نخواهد بود، يا به طور ظاهر و آشكار و يا به طور مخفى و پنهان .بحارالا نوار، ج 53، ص 191، س 5، ضمن ح 19.

امام زمان (عج) فرمود: ستمكاران پنداشتند كه حجت خدا نابود شدني است، در حالي كه اگر به ما اجازه سخن گفتن داده مي شد، شك و ترديد از ميان برداشته مي شد. بحارالانوار ج51ص4

امام زمان (عج) فرمود: هدف و قصد خويش را نسبت به محبّت و دوستى ما (اهل بيت عصمت و طهارت) بر مبناى عمل به سنّت و اجرای احكام الهى قرار دهيد، پس همانا كه موعظه ها و سفارشات لازم را نموده ام ؛ و خداوند متعال نسبت به همه ما و شما گواه مى باشد. بحارالا نوار، ج 53، ص 179، س 16، ضمن ح 9.

حضرت مهدی (عج) فرمود: اموال (خمس و زكات) شما را جهت تطهير و تزكيه زندگى و ثروتتان مى پذيريم، پس هر كه مايل بود بپردازد، و هر كه مايل نبود نپردازد.
اكمال الدّين، ج 2، ص 484، بحارالا نوار، ج 53، ص 180.

امام زمان (عج) فرمود: براى تعجيل ظهور من (در هر موقعيّت مناسبى) بسيار دعا كنيد كه در آن فرج و حلّ مشكلات شما خواهد بود. بحارالا نوار، ج 53، ص 181، س 23، ضمن ح 10.

امام زمان (عج) فرمود: شيعيان ما هنگامي به فرجام و زيباي خداوند مي رسند كه از گناهاني كه نهي شده اند احتراز نمايند. بحارالانوار ج53ص177

امام زمان (عج) فرمود: ميان خداوند عز و جل و بندگانش قرابت و خويشاوندي نيست و هركس كه مرا انكار كند از من نيست. الغيبة‌ للشيخ الطوسي ص176

امام زمان (عج) فرمود: هر كس در اجراي اوامر خداوند كوشا باشد خدا نيز وي را در دستيابي به حاجتش ياري مي كند. بحارالانوار ج51ص331

حضرت مهدی (عج) فرمود: همانا خداوند متعال كسي است كه اجسام را آفريده و ارزاق را تقسيم فرموده او جسم نيست و در جسمي هم حلول نكرده ” چيزي مثل او نيست و شنوا و داناست.الغيبة‌ للشيخ الطوسي ص178

حضرت مهدی (عج) فرمود: سنت تخلف ناپذير خداوند بر اين است كه حق را به فرجام برساند و باطل را نابود كند و او بر آنچه بيان نمودم گواه است. بحارالانوار ج53ص193

امام زمان (عج) فرمود: ظهوري نيست مگر با اجازه خداوند متعال و آن هم پس از زمان طولاني و قساوت دلها و فراگير شدن زمين از جور و ستم. الاحتجاج للطبرسي ج2ص478

امام زمان (عج) فرمود: اگر خواستار رشد و كمال معنوي باشي هدايت مي شوي و اگر طلب كني مي يابي. بحارالانوار ج51ص339

امام زمان (عج) فرمود: هرگاه علم و نشانه اي پنهان شود علم ديگري آشكار گردد و هر زمان كه ستاره اي افول كند ستاره اي ديگر طلوع نمايد. بحارالانوار ج53ص185

امام زمان (عج) فرمود: دين از آن محمد(ص) و هدايت از آن علي اميرالمؤمنين (ع) است. زيرا هدايت مال اوست و در نسل او مي ماند تا روز قيامت. بحارالانوار ج53ص160

حضرت مهدی (عج) فرمود: بهترين و با فضيلت ترين اوقات پيش از ظهر روز جمعه خواهد بود.بحارالا نوار، ج 56، ص 168، ضمن ح 4.

با برداشت از کتاب برداشت از کتاب چهل داستان و چهل حديث از امام زمان (ع)

امام حسين (ع) فرمود: مهدي (عج) از خاندان ما دوازده امام است كه اول آنان اميرالمؤمنين علي ابن ابيطالب و آخر آنان، نهمين فرزند من است كه امام قائم به حق است و خداوند به وسيله او زمين را پس از آن كه در اثر ظلم و ستم مرده است، با عدل و داد زنده خواهد فرمود و دين را كه مهجور گشته، بر اديان ديگر برتري داده، حق را آشكار خواهد نمود. مهدي (عج) داراي غيبتي طولاني خواهد بودكه در اثر آن اقوامي راه ارتداد و كفر در پيش خواهند گرفت و جمعي بر دين ثابت خواهند ماند و اين افراد ثابت قدم مورد آزار قرار خواهند گرفت و به آنان خواهند گفت : وعده ظهور امامتان چه وقت است اگر راست مي گوييد؟ ولي بدانيد آن افراد كه در دوران غيبت او بر آزار و تكذيب مردم صبر كنند، در اجر و پاداش همانند افرادي مجاهد هستند كه در ركاب رسول خدا (ص) با شمشير جهاد مي نموده اند.  بحارالانوار ج51ص133

امام صادق عليه السلام فرمود: قائم ما قيام مى كند در حالیکه هیچگونه پيمان و قرارداد و بيعتى از هيچ كس، بر گردن او نیست.   اصول كافى جلد 2 صفحه 143

امام باقر (ع): چون قائم آل محمد (ص) قیام نماید، سطح فکری مردم بالا رود و برادری میان مردم برقرار شود، چنانکه هر کس بدون ممانعت در مواقع احتیاج، از جیب برادر دینی خود پول بر می دارد و کسی او را بر این کارش بازخواست نمی کند.   اثبات الهداة، ج 7، ص 113

حضرت محمد (ص) : مهدی (عج) از فرزندان من است نامش نام من (محمد) و کنیه اش کنیه من (ابوالقاسم) می باشد. در صورت و سیرت از همه کس به من شبیه تر است. برای او غیبتی است که در آن مردم دچار حیرت می گردند و بسیاری از دسته ها و گروه های مردم گمراه می شوند . آنگاه مانند ستاره تابانی از پرده غیبت به در می آید و زمین را پر از عدل و داد می کند، آن چنان که پر از ظلم و ستم شده باشد.  بحارالانوار جلد 51، كافي ج1ص25

امام صادق (ع): تسلیم گفتار ما باشید و هر چه از گفتار ما که پذیرشش برایتان سخت بود، به ما بازگردانید و منتظر امر ظهور مهدی آل محمد (ص) باشید، که اگر قائم ما قیام نماید، قرآن و دستورات دین و احکام آن را از نو و به همان نحو که از جانب خدا نازل گشته و رسول خدا (ص) و ما ائمه (ع) آن را بیان نموده ایم، به شما تعلیم می دهد و در زمان ظهور آن حضرت در میان اهل علم انکار سختی بر آن حضرت وارد شود و این به آن سبب است که ایشان (اهل علم) مانند امتهای سابق، دین خدا را تغییر و تبدیل نمودند و احکام الهی را به میل خود کم و زیاد کردند و گفتار امامان راستین را انکار نمودند.   اثبات الهداة، ج 7، ص120

فضيل بن يسار گويد: به امام باقر عليه السلام عرض كردم: براى اين امر وقتى هست؟ فرمود: وقت گزاران دروغ گويند، وقت گزاران دروغ گويند، وقت گزاران دروغ گويند. همانا موسى عليه السلام چون (در طور سينا) به پروردگار خود براى پيغام بردن وارد شد، قومش را وعده سى روز دارد، و چون خدا ده روز بر سى روز افزود، قومش گفتند: موسى با ما خلف وعده كرد، و كردند آنچه كردند (يعنى گوساله پرست شدند) پس اگر ما خبرى به شما گفتيم و طبق گفته ما واقع شد، بگویيد: خدا راست فرموده است تا دو پاداش گيريد. اصول كافى جلد 2 صفحه 191 و بحارالانوار جلد 52 صفحه 103

حضرت محمد (ص) : مثل قائم ما مثل وقوع قیامت است که وقت آنرا جز خدای تبارک و تعالی نمی داند و به احدی آشکار نسازد…. جز به صورت ناگهانی پیش نخواهد آمد.  بحارالانوار جلد 51 صفحه 154

امام باقر (ع) : خوشا به حال کسی که محضر مهدی (عج) را درک کند و در خدمت او باشد.  بحارالانوار جلد 51 صفحه 137

امام باقر (ع) : از وعده های حتمی خدا قیام قائم ما است . هرکس در این گفتار شک و تردید به خود راه دهد، خدا را به حال کفر و انکار ملاقات می کند.   کتاب بحارالانوار جلد 51 صفحه 140

امام صادق (ع): چون مهدی آل محمد (ص) قیام کند، مردم را امر به دستورات صحیح و ناب اسلامی نماید. چه آنکه در آن زمان زمان به قدری در احکام دین بدعت وارد گشته که این کار ایشان برای مردم، دینی جدید تلقی می شود. چنانچه پیغمبر (ص) نیز وقتی به مردم اسلام را عرضه نمودند، مردم گفتند دین جدیدی آورده است و می خواهد ما را از دین اجداد خود باز بدارد.   اثبات الهداة، ج 7، ص113

امام هادی (ع) فرمود: امام و خليفه بعد از من (فرزندم) حسن؛ و بعد از او فرزندش مهدى موعود عليهما السلام مى باشد كه زمين را پر از عدل و داد مى نمايد، همان طورى كه پر از ظلم و ستم گشته باشد.   بحارالا نوار: ج 50، ص 239، ح 4، به نقل از إكمال الدين صدوق .

حماد بن عثمان گويد: در محضر امام صادق عليه السلام بودم كه مردى به آنحضرت عرض كرد اصلحك الله، شما فرمودى كه على بن ابيطالب عليه السلام لباس زبر و خشن در بر مي كرد و پيراهن چهار درهمى مي پوشيد و مانند اينها، در صورتى كه بر تن شما لباس نو مى بينيم. حضرت به او فرمود: همانا على ابن ابيطالب عليه السلام آن لباسها را در زمانى مى پوشيد كه بد نما نبود، و اگر آن لباس را اين زمان مى پوشيد به بدى انگشت نما مى شد. پس بهترين لباس هر زمان، لباس مردم آن زمان است. ولى قائم ما اهلبيت عليهم السلام زماني كه قيام كند، همان جامه على عليه السلام را پوشيده و به روش على عليه السلام رفتار كند. (زيرا آن حضرت هم حكم فرامایى و زمامدارى كند و وظيفه امام عليه السلام در زمان حكومتش اين است كه خود را در رديف مردم فقير آورد) اصول كافى جلد 2 صفحه 274

امام سجاد (ع): بهترین مردم هر زمان کسانی هستند که منتظر ظهور حضرت مهدی (عج) هستند.  بحارالانوار جلد 52 صفحه 122

حضرت صادق (ع): وقتی قائم آل محمد (ص) قیام کند، خداوند کسانی را که با شیعیان واقعی ما که گفتار ما را برای مردم تعلیم می دادند و راه ما را ترویج می نمودند، مخالفت و دشمنی کرده باشند و ایشان را آزار نموده باشند، در برابر شیعیان احضار می کند و اگر مرده باشند، آنها را به دنیا باز گرداند، تا به خاطر اذیتی که نسبت به شیعیان ما کرده اند، آنها را مجازاتشان نماید.   اثبات الهداة، ج 7، ص 146

حضرت محمد (ص) : برترین عبادت ها انتظار فرج است.  نهج الفصاحه جلد 1 صفحه 78