نشانه هاي ظهور
ظهور وقيام و انقلاب جهاني امام مهدي (ع ) نشانه هايي دارد. دانستن اين علايم، آثار مهمي در پي خواهد داشت، چرا كه اين نشانه هانويدبخش فرج مهدي آل محمد (ص) است و وقوع هر يك از آن ها نور اميد را در دل هاي منتظران پر فروغ تر خواهد كرد.
همچنين اين نشانه ها معيار خوبي براي تشخيص مدعيان دروغين مهدويت است. بنا براين اگر كسي ادعاي مهدويت كرد ولي قيام او همراه با اين نشانه ها نبود، به سادگي مي توان به به دروغ گو بودن او پي برد.
نشانه هاي ظهور به دو دسته تقسيم ميشوند: نشانه ها حتمي و نشانه هاي غير حتمي.
چنان كه فضيل بن يسار از امام باقر (ع) روايت كرده كه فرودند:
«ان من الامورا موقوفۀ وامورا محمومۀ وان السفياني من المحموم الذي لابد منه»؛ «به درستي كه بعضي از امور، امور موقوف (غير حتمي) هستند وبعضي امور حتمي و به درستي كه سفياني از امور حتمي است كه چاره اي از آن نيست.»
1-نشانه هاي حتمي
منظور از نشانه اي حتي ان است كه تحقق پديدار شدن آن ها، بدون هيچ قيد و شرطي، قطعي والزامي خواهد بود، به گونه اي كه تا آن ها واقع نگردند،
حضرت مهدي(ع) ظاهر نخواهد شد و اگر كسي پيش از واقع شدن نشانه هاي حتمي، ادعاي ظهورحضرت مهدي (ع) را بكند، ادعايي است نادرست. از روايات معصومين، استفاده مي شود كه منظور از » حتمي» امري قطعي ومسلم است كه خداوند تغيير و تبديل آن ها را اراده نكرده است.
البته بايد توجه داشت كه حتمي و يا مسّلم بودن وقوع اين نشانه ها، به اين معني نيست كه پديد نيامدن آن ها محال است، بلكه به حسب فراهم بودن شرايط و نبودن باز دارنده ها، پديد آمدن آن ها، اگر خداوند اراده كند، قطعي است.امام باقر(ع) فرمودند:
«پيش از ظهور قائم(ع) پنج نشانه ي حتمي است؛ يماني، سفياني ، صحيفه ي آسماني، قتل نفس زكيه، خسف بيداء.»
الف)خروج سفياني
سفياني مردي از نسل ابو سفيان است كه اندكي پيش از ظهور از سرزمين شام قيام مي كند.
امام صادق در توصيف او مي فرمايند:
«اگر سفياني را ببيني، پليد ترين مردم را مشاهده كرده اي.»
آغاز قيام او ماه رجب است. وي پس از تصرف شام و مناطق اطراف آن به عراق حمله مي كند در آن جا به كشتار گسترده اي دست مي زند وبا دشمنان خود به شكل فجيعي رفتار مي كند او لشكري را براي مقابله با حضرت مهدي(ع) به حجاز مي فرستد كه لشكرش در منطقه ي بيدا فرو مي رود و همه ي لشكريانش نابود مي گردند. حكومت او به گونه اي است كه شيعيان و انسان هاي درست كردار از حاكميت وي در رنج و عذاب هستند. بر اساس بعضي روايات، از خروج تا كشته شدن او پانزه ماه طول مي كشد.
ب) خسف بيداء
خسف به معناي فرو رفتن است وبيداء منطقه اي بين مكه مدينه است. مقصود خسف بيدا اين است كه سفياني براي مقابله با امام مهدي(ع) لشكري به سمت مكه روانه مي كند. هنگامي كه لشكراو به منطقه ي بيداء مي رسد، به صورتي معجزه آسا در زمين فرو مي رود.
امام باقر در اين باره مي فرمايند:«به فرمانده ي سپاه سفياني خبر مي رسد كه مهدي(ع) به سوي مكه رفته است، پس لشكري پي او روانه كند… چون لشكر سفياني به سرزمين بيدا رسيد، ندا دهنده اي از آسمان آواز مي دهد:اي سرزمين بيدا آنان رانابود كن. پس آن سرزمين لشكر را در خود فرو مي برد.»
امام علي (ع) نيز در تفسير آيه ي (ولم تري اذ فزعوا فلا فوت واخذو من مكان قريب) فرمايند:
«قبيل قائمنا المهدي يخرج السفياني… و يأتي المدينۀ جيشۀ حتي إذا النتهي إلي البيداء
خسف الله به»؛ « در آستانه ظهور قائم ما مهدي (ع) سفياني خروج ميكند… سپاهئ وي به سوي مدينه حر كت مي كند چون به سرزمين بيداء مي رسد خداوند آنها را در كام زمين فرو مي برد»
ج) خروج يماني
يكي ديگر از علا مت هاي حتمي ظهور، خروج يماني است. امام صادق (ع) مي فرمايند:
«و اليماني من المحتوم »؛ « يماني از علايم حتمي است.»
وي كه گويا مردي از يمن است، همزمان با خروج سفياني از شام قيام ميكند و مردم را به حق و راستي و عدالت مي كند.از امام باقر روايت شده است كه:
«خروج السفياني و اليماني والخراساني في سنة واحدۀ … و ليس في الرايات راية اهدي من راية اليماني» « خروج سفياني و يماني و خراساني در يك سال است … ودر ميان پرچم ها، هدايت كننده تر از پر چم يماني نيست.» همچنين در جاي ديگر مي فر مايد:« … در ميان بيرق هايي كه قب از قيام مهدي(ع) بلند مي شود، پرچمي هدايت كننده تر از پرچم يماني وجود ندارد. آن پرچم هدايت است. چون به سوي صاحب شما(امام مهدي (ع)) دعوت ميكند.
د)صحيه آسماني
يكي ديگر از نشانههايي كه پيش از ظهور اتفاق مي افتد صيحهي آسماني است. اين نداي آسماني كه بر اثاث بعضي از روايات نداي جبرئيل(ع) است، در ماه رمضان شنيده ميشود واز آنجا كه قيام امام مهدي(ع) قيامي جهاني است وهمهگان منتظر آن هستند، يكي از راه هاي آگاهي مردم جهان از اين رويداد، همين نداي آسماني خواهد بود. در روايات غير از صيحه، ازتعابيري چون ندا،صوت، فزعۀ… نيزاستفاده شده است. آنچه از روايات به دست ميآيد اين است كه:
1- وقوع آن بشارت ظهور را به همراه خواهد داشت و به گونهاي خواهد بود كه مردم را متوجه ظهور خواهد كرد.
2- محتوا و مضمون دعوت، بيان حقانيت و ظهور دادگستر الهي، حضرت مهدي (ع)
خواهد بوده گونهاي كه مردم به درستي آن را درك كرده و متوجه آن ميشوند كه وي همان موعود و منجي حقيقي ميباشد امام باقر(ع) ميفرمايد:
«ندا كنندهاي از آسمان نام قائم را ندا ميكند. هركه در شرق و غرب است آن را ميشنود. از وحشت اين صدا، خوابيدهها بيدار،ايستادگان نشسته و به دوپاي خويش ميايستند. رحمت خدا بر كسي كه از اين صدا عبرت گيرت و نداي وي را اجابت كند، زيرا صداي نخست صداي جبرئيل روح الامين است.»
همچنين امام صادق (ع) مي فرمايند:
«هرگاه ندا دهدهاي از آسمان صدا بزند كه حق با او اولاد محمد(ص) است، آن هنگام، ظهور مهدي(ع) برسر زبانها مي افتد به گونه اي كه غير از او ياد نميكند.»
دربارهي محتواي اين روايات مختلفي رسيده است. از جمله اينكه امام صادق(ع) فرموده ندا دهندهاي از آسمان به نام قائم(ع) و نام پدرش آواز ميدهد.»
ه)قتل نفس زكيه
نفس زكيه به معناي شخصي است كه به رشد و كمال رسيده يا انسان پاك وبي گناهي است كه قتلي مرتكب نشده. درقرآن كريم حضرت موسي(ع) در اعراض به كار حضرت خضر (ع) مي فرمايند:
«اقتلت نفساً زكيه بغير نفس»؛ «آيا جان پاكي را بي آنكه قتلي انجام داده باشد، ميكشي.»
مقصود از قتل نفس زكيه اين است كه اندكي پيش از قيا امام مهدي(ع)، شخصيت برجسته يا بيگناهي به دست مخالفان حضرت كشته مي شود. زمان اين رخداد بر اساس بعضي از روايات پانزد شب پيش از قيام حضرت مهدي(ع) است.
امام صادق در اينباره فرمودند:
«بين قيام قائم آل محمد(ص) و كشته شدن نفس زكيه تنها پانزده شب فاصله است.»
2- نشانه هاي غيرحتمي
منظور از نشانه های غیر حتمی، اموری است که رخ دادن آن ها قطعی نیست و ممکن است به دلیل عدم تحقق شرایط با ایجاد مانع، به وقوع نپیوندند.
نشانه های غیرحتمی بیان شده در روایات فراوان است که برخی از آنها عبارتند از:
خروج دجال، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی در ماه مبارک رمضان، آشکار شدن فتنهها و قیام مردی ازخراسان.
