سیمای آفتاب

سؤال : سخن از آ يندة بشريت چه نتيجه اي براي امروز ما دارد ؟ امروز كه با هزاران مشكل وگرفتاري دست به گريبانيم و بايد به غلبه بر اين مشكلات بينديشيم ، ما را با فردا چه كار ؟ اين سخنان را كساني مي گويند كه هميشه با ديدي سطحي به حوادث مي نگرند و امروز را از فردا جدا مي دانند ، ولي توجه به اين كه ريشه هاي حوادث امروز در گذشته است ، و آينده را هم از امروز بايد ساخت ، و اين كه توجه به يك آيندة « تاريك » يا « درخشان » ، انعكاس فوري در زندگي امروز و موضع گيري هاي ما در برابر حوادث دارد ، مسئله را قدري روشن مي سازد . ما به خاطر امروز هم كه باشد ، بايد گذشته و آينده را بررسي كنيم ؛ و به زودي خواهيم ديد كه اين انتظار بزرگ چه قدر سازنده است . ( حكومت جهاني مهدوي ، آيت الله مكارم شيرازي ، ص 90 )

ما هر شب منتظر طلوع خورشيد فردا هستيم ، اما معناي انتظار خورشيد ، آن نيست كه دست بر روي دست بگذاريم و تاصبح در تاريكي به سر ببريم ، بلكه هر كس سعي مي كند در حد امكان ، اتاق خود را روشن كند. همه در زمستان منتظر فرا رسيدن تابستان هستند، ولي انتظار تا بستان به آن معنا نيست كه در زمستان در سرما بمانيم و اتاق خود را گرم نكنيم . در زمان غيبت امام زمان عجل الله تعالي فرجه نيز بايد به ميزان توان خود ، با ظلم مبارزه كرد ودر صدد اصلاح خود وجامعه بر آمد . در روايات مي خوانيم : افضل الاعمال انتظار الفرج ؛ بهترين عمل ، انتظار مهدي عجل الله تعالي فرجه است . براساس اين حديث ، انتظار ، حالت نيست ، بلكه عمل است .بنابر اين منتظران واقعي بايد اهل عمل باشند .كسي كه منتظر مهمان است ، در خانه آرام نمي نشيند .(محسن قرائتي ، تمثيلات ، ص 47)