خانهاي كه از هنگام ولادت حضرت مهدي چراغي در آن روشن شده
«بيت» در لغت به معناي خانه و «حمد» به معناي ستايش و ثنا است. اين واژه در بعضي از روايات، به كار رفته و به عنوان جايگاهي مربوط به حضرت مهدي4 معرفي شده است. مفضل گويد: شنيدم امام صادق7 فرمود:
همانا براي صاحب اين امر، خانهاي است كه بدان بيت الحمد ميگويند. در آن، چراغي هست كه از هنگام ولادت روشني ميبخشد و تا روزي كه با شمشير قيام ميكند، خاموش نخواهد شد.[293]
جايگاه اين خانه و چگونگي روشنايي آن، به روشني بيان نشده است؛ ولي احتمال ميرود مقصود، معنايي كنايي باشد يعني با ولادت آخرين حجّت الهي، چراغ هدايت بشر با فروغي هر چه بيشتر، به پرتو افشاني پرداخته و زمين را از نور وجود خود آكنده ساخته است.
اين روايت با همين مضمون از امام باقر7 نيز نقل شده است.[294]
[293] . «اِنَّ لِصَاحِبِ هَذا الاَمْرِ بَيتاً يقَالُ لَهُ بَيتُ الحَمْدِ فِيهِ سِراجٌ يزهَرُ مُنذُ وُلِدَ اِلَي يوْمَ يقُومُ بِالسَّيفِ لايطْفَأ»، نعماني، الغيبة، ص239، ح31.
[294] . شيخ طوسي، كتاب الغيبة، ص467، ح483.