منتظران مهدی (عج)

قال المهدی عجل الله تعالی فی ظهوره الشریف:

لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنا وَفَّقَهُمُ اللّهُ لِطاعَتِهِ عَلَى اجْتِماع مِنَ الْقُلُوبِ فِى الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَما تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الُْیمْنُ بِلِقائِنا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعادَةُ بِمُشاهَدَتِنا.(ج ۵۳ بحار ص ۱۷۷)

اگر شیعیان ما ـ که خداوند آنها را به طاعت و بندگى خویش موفّق بدارد ـ در وفاى به عهد و پیمان الهى اتّحاد واتّفاق مى داشتند و عهد و پیمان را محترم می شمردند، سعادت دیدار ما به تأخیر نمى افتاد و زودتر به سعادت دیدار ما نائل مى شدند.

آیا  گاهی  در علت تاخیر در امر ظهور فکر کرده اید؟

مسلما ما علت اصل غیبت نبودیم ولی آیا در تاجیل ظهور هم کاری از دست ما نمی آید و صرفا همه چیز فقط و فقط به خواست خدا بستگی دارد؟

مگر نه این است که خداوند در قرآن می فرماید:

إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ(خداوند سرنوشت هیچ قوم (و ملّتى) را تغییر نمى‏دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند!)

یعنی سرنوشت انسانها را خودشان رقم می زنند.

خوب با این اوصاف آیا ما نمی توانیم باعث جلو افتادن امر ظهور شویم ؟

مسلم است که ما خود دلیل تاخیر ظهور هستیم چرا که همانطور که خود حضرت هم فرمودند در حدیثی که اول بحث آمد، گناهان بیش از حد ما شیعه ها باعث به تعویق افتادن آن است.

همانطور که ظلم بیش از حد از علائم ظهور است داشتن یارانی مطیع و زمینه سازی هم برای ظهور نیاز است و این کاری است که ما باید با امر به معروف و نهی از منکر این وظیفه را انجام دهیم.

خداوند که بندگانش را دوست دارد مسلما اگر چیزی خیرشان باشد و از صمیم قلب بخواهند ، به آنها عطا می کند.

ولی آیا ما از غیبت آقا آنقدر دلتنگ هستیم و آنقدر از خدا درخواست ظهورش را داریم؟

یک داستان تکان دهنده بگویم(از یکی از عرفا):

زمانی که بازی معروف فوتبال ایران و استرالیا بود یکی از عرفا دید که دائم فرشته ها در حال رفت و آمد به زمین ایران هستند دلیل را پرسید گفتند که از بس مردم برای پیروزی تیم دعا می کنند ما در حال رفت و آمد هستیم(حال یادم نیست این جمله بعدی را عارف گفت یا فرشته فرقی نمی کند)گفته شد اگر همینقدری که مردم برای تیم فوتبال خود دعا کردند در مورد ظهور حضرت دعا می کردند، امام زمان خیلی زودتر ها ظهور می کردند!!!

بله عزیزان ما هر سال در جشن نیمه شعبان به جشن و پایکوبی در شادی ولادت حضرت می پردازیم ولی آیا شده یک بار هم در این ایام برای غیبت حضرت گریه کنید و ظهورش را از خدا بخواهید؟

مگر نه این است که خداوند در قرآن می فرماید:

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَکَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ وَلَکِن کَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا کَانُواْ یَکْسِبُونَ

و اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان مى‏آوردند و تقوا پیشه مى‏کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها مى‏گشودیم؛ ولى (آنها حق را) تکذیب کردند؛ ما هم آنان را به کیفر اعمالشان مجازات کردیم.

مگر ما برکتی از وجود حضرت بقیه الله هم داریم؟

پس اگر ما تقوا پیشه کنیم مسلما خداوند طبق این آیه حضور آخرین منجی را از ما دریغ نمی کند.

پس عزیزان بیاییم برای ظهورش به دعا بسنده نکنیم و علاوه بر دعا با زمینه سازی و تقوا پیشگی راه را برای ظهور پر سرورش باز کنیم .

چه انتظار عجیبی

تو بین منتظران هم

عزیز من چه غریبی!

‎ عجیب تر آن که چه آسان

نبودنت شده عادت

چه بی خیال نشستیم

نه کوششی، نه توجهی

فقط نشسته و گفتیم:

خدا کند که بیایی

نوشته شده در وبلاگ hokomate-eslami

هیچ کس را به اندازه تو اذیت نکردیم. بیش از هزار و صد و شصت سال منتظر ماندی تا ما بفهمیم که ( بی همگان به سر شود بی تو بسر نمی شود )، تا بفهمیم بدون تو هیچیم و کاری نمی توانیم بکنیم . تا باور کنیم که تا تو نباشی همیشه گرفتار رنج و فساد و ظلم هستیم. منتظر ماندی تا برای آمدنت کاری کنیم و موانع را برداریم. منتظر ماندی تا لیاقت پیدا کنیم و دردمندانه و دلسوزانه فرمودی که:                          ” اگر شیعیان ما ، که خداوند بر انجام طاعت موفقشان بدارد، در وفا کردن به عهد ما همدل بودند، مبارکی ملاقات ما از آنها به تاخیر نمی افتاد و سعادت دیدار همراه با معرفت ما به سوی آنها می شتافت. پس ما را از آنها پوشیده نمی دارد، مگر همان چیزهایی که از آنها به ما می رسد و ما دوست نداریم و از آنها انتظار نداریم.”

حواسمون هست امسال وارد دوازدهمین قرن غیبت امام زمان (عج) شده ایم؟ چقدر بی خیالیم. هنوز وقت آن نرسیده … کجایند آن سیصد و سیزده امیر؟ … کجایند آن یاران با ایمان پولادین اراده؟ کجایند…؟؟؟؟؟